Pred najavljeni dolazak predsednika Ruske Federacije Vladimira Putina, najavljena je nabavka protivvazdušnog sistema Pancir S1 za Vojsku Srbije.

Pancir S1

Uzimajući u obzir zastarelost PVO opreme vojske Srbije, konkretno raketnih sistema Strela-10, Strela-1 i topova Bofors 40mm, Pancir S1 sa svojim mogućnostima i nižom cenom u odnosu na konkurenciju se nametao kao logična zamena, neophodna za zaštitu vazdušnog prostora Srbije.

Razvoj osnovne verzije ovog sistema počeo je 1989. pred sam raspad Sovjetskog Saveza, i sam razvoj je, kao i za veći broj drugih ruskih sistema patio od nedostatka novca usled krize koja je vladala nakon raspada SSSR. Prvi prototip (oznake S) je završen 1994. a u naoružanje je, sa dodatnim unapređenjima u drugoj verziji (S1) uveden 2012. kada je predsedničkim ukazom Dmitrija Medvedeva i počela serijska proizvodnja. 2015. je u naoružanje vojske RF uveden i unapređeni sistem Pancir-S2.

Pancir je nastao na bazi PVO sistema Tunguska i za razliku od Tunguske, koja je oklopljena i namenjena kao pratnja i zaštita oklopno-mehanizovanih jedinica, Pancir je dizajniran kao zaštita vojno-industrijskih kompleksa od helikoptera, aviona, navođenih raketa i bespilotnih letelica kao i da pruži dodatnu podršku i zaštitu većim PVO sistemima daljeg dometa poput S300-S400 sa kojima se može povezati u integrisanu PVO mrežu.

Sistem postoji u 5 verzija, Pancir-S1 je najbrojnija i primarna verzija koja se proizvodi. Pancir-M je mornarička verzija montirana na manjim brodovima poput fregata i razarača. S2 je najmodernija koja se razvija za potrebe ruske vojske, i SA nastala kao neophodnost za upotrebu na Arktiku i u oblastima gde vladaju slični ekstremni uslovi.

Pancir od naoružanja poseduje 2 automatska topa 30 mm za dejstva protiv niskoletećih ciljeva, krstarećih raketa, helikoptera i bespilotnih letelica, kao i za odbranu od precizne municije. Topovi ispaljuju do 2.500 granata u minuti.

Topovi sem mogućnošći gađanja vazdušnih ciljeva, mogu služiti i kao bliska podrška pešadiji i kao sredstvo protiv lakše oklopljenih borbenih vozila.

Rakete koje poseduje imaju domet do 20 kilometara, sa mogućnošću gađanja ciljeva na visinama do 15 km.

Različite verzije Pancira se nalaze, sem u naoružanju armije RF i u naoružanju armija Sirije, Ujedinjenih Arapskih Emirata, Omana, Jordana, Alžira, Ekvatorijalne Gvineje. Postoje i nepotvrđene informacije da je u upotrebi u armiji Vijetnama.

U Siriji je uspešno upotrebljivan i od strane ruske vojske, kao i od strane sirijske, za obaranja bespilotnih letelica, krstarećih raketa, kao i nekoliko turskih i izraelskih aviona po cenu jednog uništenog sirijskog Pancira za koji se ispostavilo da nije bio aktivan i naoružan u trenutku pogađanja.

Naša stvar